خمیر کاغذی یا پاپیه ماشه (به فرانسوی: papier-mâché) (به معنای کاغذْجویده یا کاغذِ جویده‌شده) یکی از صنایع دستی است. پاپیه ماشه موادی ترکیبی از تکه‌های کاغذ یا خمیر کاغذ است، که گاهی با پارچه‌ها توسط ماده‌ای چسباننده تقویت (و مستحکم) می‌شود.^[۱]

علت نامگذاری

پاپیه ماشه در اصل لغتی فرانسوی است به معنای کاغذ فشرده (پاپیه به معنای کاغذ و ماشه (mâché) به معنای مچاله‌شده)، و علت نامگذاری آن این است که کاغذ را پس از خمیر کردن با سریش مخلوط می‌کنند و تحت فشار قرار می‌دهند تا زیرساخت کار تولید شود.^[۲]

تاریخچه

برای اطلاعات دقیق‌تر و بیشتر در این مورد نگاه کنید به مقالهٔ تاریخچهٔ پاپیه ماشه

خاستگاه این هنر از کشورهای آسیایی بوده‌است و در قرن ۱۵ میلادی در اروپا از این هنر برای ساخت مجسمه‌های کوچک مذهبی استفاده می‌شده‌است. از جمله مجسمه‌هایی که با این روش ساخته شده‌است، مجسمه غول پیکر نانا است.^[۳] این هنر در دوره صفویه در ایران رواج یافت^[۴] و در شهرهای اصفهان و قزوین مراکز عمده تولید این هنر بودند.^[۵]